حرکات دست در زبان بدن | آموزش زبان بدن – قسمت پانزدهم

حرکات دست

در ادامه آموزش های قبلی به حرکات دست ها می پردازیم. ذکر یک نکته در اینجا ضروری به نظر می رسد. در اینجا منظور از دست فاصله ی از شانه تا مچ است که در انگلیسی به آن arm می گویند و کف دست و انگشتان (hand) را شامل نمی شود.

ایجاد مانع با استفاده از حرکات دست ها

قایم شدن پشت یک مانع، واکنشی طبیعی است که در سنین پایین برای محافظت از خودمان یاد می گیریم. وقتی بچه هستیم، در مواجهه با یک موقعیت خطرناک، پشت اجسامی مانند میز، صندلی، مبل و حتی دامن مادرمان قایم می شویم.

وقتی سن مان زیاد می شود، این رفتار قایم شدن پیچیده تر شده و در سن شش سالگی چون قایم شدن پشت اجسامی مانند میز و صندلی و … طبیعی به نظر نمی رسد دستان مان را خیلی محکم بر روی هم می اندازیم و می‌خواهیم با این حرکت دست به نوعی خودمان را پشت دست هایمان قایم می کنیم. کمی که بزرگتر می شویم ژشت روی هم انداختن دست ها نمود کمتری پیدا می کرد و گاهی اوقات این حرکت را با ژست رو هم انداختن پاها ترکیب می کنیم.

هر چه که سن مان بیشتر می شود این حرکات دست نیز نمود کمتری پیدا می کند و گاهی اوقات به طور ناخودآگاه برای محافظت از خودمان در شرایط نامطلوب یا وقتی حس ناامنی داریم با خم کردن و گذاشتن یک یا دو دست روی سینه از دستان خود به عنوان مانع استفاده می کنیم. در این حالت، دست ها کاملا از شُش ها و قلب ما که ارگان حیاتی به حساب می آیند محافظت می کنند و به نوعی این حالت را می توان ذاتی و به منظور محافظت از خود در نظر گرفت.

وقتی کسی حالت عصبی یا موضع دفاعی در مورد چیزی دارد، احتمال اینکه ژست دست به سینه بودن را بگیرد زیاد است و نشان می دهد که احساس خوبی ندارد.

چرا دست به سینه بودن می تواند به ضررمان تمام شود

تحقیقات انجام شده بر روی این ژست نتایج جالبی را نشان دادند. به گروهی از دواطلبین گفته شد تا در مجموعه ای از سخنرانی ها شرکت کنند و به تک تک آنها گفته شد تا پاهای خود را روی هم نیندازند، دست هایشان باز باشد و در حالت ریلکس و معمولی بنشینند. در انتهای هر سخنرانی از تک تک این داوطلبین آزمونی به عمل آمد تا میزان ماندگاری مطالب ارائه شده در این سمینارها و نگرش افراد به سخنران را بسنجند. گروهی دومی نیز در هیمن فرآیند قرار گرفتند ولی این دفعه به افراد گفته شد تا طی سخنرانی دست به سینه بنشینند. نتایج نشان دادند گروهی که دست به سینه به سخنرانی گوش کرده بودند حدود ۴۰ درصد کمتر از گروه اول مطالب را به خاطر داشتند. همچنین این گروه نگرش انتقادی تری به سخنرانی ها و خود سخنران داشتند.

وقتی از حرکات دست به سینه استفادهد میکنید، قابلیت اعتماد تان به شدت کاهش می یابد.

این آزمون سال ها پیش در مجموع روی ۱۵۰۰نفر در سخنرانی های مختلف انجام شد و هر دفعه نتایج تقریبا مشابه بودند. این آزمایش ها نشان می دهند که وقتی شنونده دست به سینه است، نه تنها نگرش منفی تر به سخنران دارد بلکه توجه کمتری هم به حرف های او می کند. به همین دلیل است که مراکز آموزشی باید صندلی های دسته دار داشته باشند تا دانشجویان بتوانند دست های خود را روی آنها بگذارند.

برخی افراد مدعی هستند فقط به دلیل اینکه در این حالت از حرکت دست احساس راحتی می کنند دست به سینه هستند. هر گونه ژستی زمانی به شما احساس راحتی می دهد که با نگرش شما متناظر باشد یعنی وقتی نگرش منفی یا تدافعی دارید یا احساس نگرانی می کنید، دست به سینه بودن برایتان راحت تر است چون مطابق با نگرش فعلی شماست. اگر اوقات خوشی را در کنار دوستان تان می گذرانید دست به سینه نشستن حس خوبی بهتان نخواهد داد.

در حرکات دست یادتان نرود

یادتان باشد که در برخی مواقع فقط خودتان تنها نیستید و افراد دیگری هم هستند. شاید شما وقتی از حرکات دست به سینه بودن استفاده میکنید و گردن و کمرتان را مثل سیخ صاف کردید احساس راحتی داشته باشید ولی مطالعات نشان می دهند که واکنش دیگران به این حرکات دست منفی است. پس سعی کنید تا جای ممکن از این ژست استفاده نکنید مگر اینکه بخواهید عدم موافقت خودتان را به سایرین نشان دهید.

دست به سینه بودن و کمی هم قیافه حق به جانب داشتن باعث می شود که دیگران فکر کنند نمی توانند با شما به راحتی ارتباط برقرار کنند. البته باز هم باید متذکر شد که صرفا با یک حالت نمی توان تصمیم در مورد رفتار افراد گرفت. ممکن است اگر محیط جایی که در آن هستید مثلا سرد باشد ناخودآگاه برای گرم شدن و محافظت از خود در برابر سرما دست به سینه باشید و بدن تان را جمع کنید. در این حالت قطعا بیان گر نگرش منفی شما به کسی نیست ولی می توان گفت که به نوعی نگرش منفی به سرما دارید و برای حفظ جان خود به نوعی موضع دفاعی در برابر سرما گرفته اید نه در برابر شخص دیگری.

تفاوت حرکات دست بین زن و مرد

دست مردها کمی راحت تر به سمت داخل و دست زن ها کمی راحت تر به سمت بیرون می چرخد. همین تفاوت در چرخش دست ها باعث شده تا مردها در پرتاب اجسام به سمت یک هدف هدفگیری دقیق تری داشته باشند. در حالیکه آرنج پهن تر زن ها باعث می شود موقعیت پایدارتری برای بغل کردن بچه داشته باشند. یکی از تفاوت های جالب در حرکات دست این است که زن ها وقتی در اطراف مردان جذاب هستند تمایل دارند دست های خود را بازتر نگه دارند و وقتی در کنار مردان غیرجذاب یا عبوس هستند دست های خود را به سمت قفسه سینه شان جمع می کنند.

وقتی کسی دست به سینه می ایستد به نوعی تلاش می کند بین خودش و فرد دیگری یا بین خودش و فردی که دوستش ندارند مانع ایجاد کند. موقعیت های مختلفی هستند که دست ها روی هم قرار می گیرند و در اینجا برخی از انواع متداول آنها را بررسی خواهیم کرد. دست به سینه ایستادن یک ژست جهان شمول است و تقریبا در همه جا به صورت موضع تدافعی یا نگرش منفی به چیزی تفسیر می شود. معمولا کسانی که در جلسات و موقعیت های عمومی مانند حضور در آسانسور با چند غریبه یا هر جای دیگری احساس غریبی می کنند به دلیل احساس عدم قطعیت و کمی ناآرامی دست به سینه می ایستند یا می نشینند.

حرکات دست اوباما

زمانی که شخصی دست به سینه به سخنان شما گوش می کند در ابتدا باید سعی کنید علت آن را بفهمید. در ادامه راه حل به اصطلاح باز کردن گارد طرف مقابل را بررسی می کنیم.

راه حل

یکی از راه های ساده ولی موثر در باز کردن کردن گارد طرف مقابل این است که به شنونده وسیله ای مانند خودکار، کتاب، بروشور یا چیزی شبیه به اینها بدهید. با این کار آنها مجبور می شود دستان خود را باز کنند و برای گرفتن آن وسیله به جلو خم شوند. این حرکت موقعیت آزادانه تر و در نتیجه نگرش آزادانه تری ایجاد می کند. همچنین اگر در حال ارائه با پاورپوینت هستید می توانید از شخص بخواهید کمی به سمت جلو خم شود و به اسلایدها نگاه کند که برای این کار باز مجبور به بازکردن دست های خود است.

همچنین شما می توانید در حالت که کف دست تان باز و به سمت بالاست کمی به سمت طرف مقابل خم شوید و بگویید: «ظاهرا سوالی داری، چه سوالی برات پیش اومده؟» یا «نظرت چیه؟». سپس سرجای تان برگردید یا بنشینید. با این کار به طرف می فهمانید که نوبت اوست که صحبت کند. وقتی کف دست تان باز است به طرف مقابل می فهمانید که شما با او صادق هستید و دلتان می خود که او هم صادقانه حرفش را بزند.

اگر کسی دست های خود را به صورت مشت کرده روی سینه بگذارد علاوه بر موضع تدافعی موضع خصمانه هم دارد. اگر به این ژست، لبخند با لب های سفت و بسته هم اضافه کنید، اوضاع بدتر هم می شود و در این حالت فرد احتمالا بسیار عصبانی است و احتمال درگیری هم وجود دارد.

حرکت دست به سینه

حرکات دست گرفتن بازوها

برخی افراد به منظور پوشاندن بالاتنه با دست ها، با کف دستان خود در حالتی که دست به سینه هستند هر دو بازوی خود را سفت و محکم می گیرند که حتی در برخی موارد این محکمی به اندازه ای است که گردش خون در انگشتان دست قطع شده و انگشتان سفید رنگ می شوند. گرفتن بازوها به این شکل به افراد حس آرامش می دهد و در واقع فرد خودش را در آغوش خودش گرفته است.

این مورد معمولا در اتاق انتظار مطب دکترها و دندان پزشک ها دیده می شود یا افرادی که برای اولین بار سفر هواپیما شدند و منتظرند که هواپیما بلند شود شاید از این حرکات دست که در واقع نشانه احساس نگرانی و عدم امنیت ناشی از آشنا نبودن با محیط و شرایط است. در محیط دادگاه، فرد شاکی که خود را محق می داند و عصبانی است شاید به صورت دست به سینه با مشت های گره کرده باشد و کسی که در موضع دفاع از خود در برابر ادعاهای شاکی قرار دارد احتمالا دست به سینه باشد و در عین حال بازوهای خود را محکم گرفته باشد.

حرکات دست گرفتن بازوها

 حرکات دست رئیس و کارمند

منصب سازمانی می تواند بر نوع ژست دست به سینه بودن اثر بگذارد. یک مافوق احتمالا برای نشان دادن برتری خودش از این ژست استفاده نمی کند و در واقع این کارش به نوعی نشان دهنده این است که: «چون از چیزی نمی ترسم، بدنم را در موضع غیردفاعی و حالت آسیب پذیر قرار می دهم».

مثلا فرض کنید در یکی از جلسات شرکت، مدیر عامل به کارمندان جدید معرفی می شود، با کف دست رو به پایین با همه دست می دهد و احوالپرسی می کند، در حالی که دستانش در کنار یا پشت بدنش هستند در فاصله یک متری کارمندان می ایستد (که نشانه برتری است) یا شاید یکی یا هر دو دست خود را در جیبش قرار دهد (که نشانه عدم مشارکت است). برای اینکه نشان دهد استرس و نگرانی از این جلسه ندارد، بعید است که دست های خودش را روی سینه قرار دهد.

درمقابل اما

در مقابل، کارمندان جدید، پس از دست دادن با رئیس شان شاید به دلیل دلهره ناشی از حضور در جلسه ای که بالاترین مقام اجرایی شرکت در آن است، از حرکات دست به سینه بودن استفاده کنند . جالب است که هم مدیر عامل و هم کارمندان جدید با  ژست های خود احساس راحتی می کنند؛ زیرا این مسئله موقعیت آنها در سازمان را نسبت به یکدیگر نشان می دهد. ولی وقتی همین مدیرعامل مرد جوان و خوش آتیه ای را می بیند که مقام بالایی در شرکت دارد و شاید اهمیت مقام این مرد جوان با مدیر عامل یکی است، آن وقت عکس العمل این مدیر به چه صورت خواهد بود؟

احتمالا پس از اینکه هر دو نفر از موضع برتری با یکدیگر دست دادند، مدیر جوان شاید به دلیل سن کمترش دست به سینه بایستد و دو انگشتش رو به بالا باشند که این نیز نشان دهنده نوعی حالت تدافعی است ولی از طرفی نشان می دهد که فرد خیلی احساس نگرانی ندارد و اوضاع تحت کنترل است. وقتی این فرد جوان شروع به صحبت می کند، احتمالا برای تاکید بر نکاتی که می گوید از انگشتان شستش استفاده می کند. همانطور که پیش از این گفته شد، ژست انگشت شست رو به بالا به معنای این است که به دیگران نشان می دهید به خودتان اعتماد دارید و دست به سینه بودن نیز نوعی حس محافظت از خود در برابر دیگران است.

حرکات دست با حالت تدافعی

کسی که حالت تدافعی دارد و در عین حال احساس مطیع بودن می کند به شکل متقارن می نشیند؛ یعنی اگر بدن فرد را از وسط در ذهن تان به دو نیم تقسیم کنید، هر طرف دقیقا آینه طرف دیگر است. در این حالت افراد عضلات خود را سفت می کنند انگار که کسی می خواهد بهشان حمله کند ولی فردی که حالت تدافعی دارد ولی در موضع برتر است حالت غیرمتقارن به خود می گیرد؛ یعنی یک طرف بدن آینه طرف دیگر نیست.

دست به سینه بودن به همراه انگشت های شست رو به بالا

فرض کنید برای بستن یک قرارداد تجاری، در حال ارائه طرحی پیشنهادی با شخص دیگر هستید. اگر در انتهای ارائه تان آن فرد از حرکات دست به سینه استفاده کند به طوری که انگشتان شستش نیز رو به بالا باشند، با در نظر گرفتن سایر شرایط، احتمالا به این معنی است که می توانید خیلی راحت به سمتش بروید و با او وارد مذاکره شوید. از سوی دیگر، اگر در انتهای ارائه تان شخص با مشت های گره کرده دست به سینه نشسته باشد احتمالا گرفتن جواب مثبت از طرف مقابل کار حضرت فیل است.

برای شروع می توانید سوالاتی بپرسید تا پی ببرید که این فرد با کدام بخش حرف های شما مشکل دارد. وقتی کسی به یک طرح پیشنهادی جواب منفی می دهد تغییر ذهنیت آن فرد بدون ریشه یابی مشکل کار دشواری است. توانایی خواندن زبان بدن از طریق حرکات دست به شما این اجازه را می دهد تا یک تصمیم منفی را پیش از این به صورت کلامی منعقد شود ببینید و در این بین فرصت دارید تا به فکر راه چاره و جایگزین باشید.

وقتی بتوانید جواب منفی را قبل از اینکه بشنوید از روی زبان بدن بفهمید، می توانید رویکرد متفاوتی را برای ادامه کارتان پیش بگیرید.

افرادی که اسلحه حمل می کنند یا جلیقه محافظتی می پوشند کمتر از ژست دست به سینه بودن استفاده می کنند زیرا اسلحه یا جلیقه محافظتی آنها حفاظت کافی از بدن شان را فراهم می کند. مثلا افسران پلیسی که اسلحه همراه خود دارند به ندرت دست به سینه هستند مگر اینکه حالت گارد محافظ داشته باشند و معمولا در این شرایط با مشت های گره کرده دست به سینه می ایستند و این علامت را به افراد دیگر می دهند که از جایی که گارد حفاظتی ایستاده کسی حق عبور ندارد.

 حرکات دست به آغوش کشیدن خود

وقتی خردسال بودیم، اگر احساس استرس و دلهره پیدا می کردیم پدر یا مادرمان ما را بغل می کردند یا در آغوش شان می گرفتند. در دوران بزرگسالی، به هنگام مواجهه با شرایط دلهره آور، سعی می کنیم که تا همان حس راحتی و آرامش را که در آغوش پدر و مادر حس می کردیم برای خودمان مجدد ایجاد کنیم.

خانم ها به جای اینکه کاملا دست به سینه باشند، که نشانه ای از اضطراب است، یک ژست کمی نامحسوس تر را به خود می گیرند و به طور جزئی دست ها را روی سینه خود می گذارند؛ یعنی یکی از دست ها بر روی عرض بدن قرار می گیرد تا تکیه گاه دست دیگر شود و در کنار هم بین بدن فرد و محیط مانع ایجاد می کنند و به نوعی مثل این است که شخص خودش را بغل کرده است. ایجاد مانع به این شکل را اغلب در جلساتی می توان دید که فرد با سایر اعضای جلسه آشنایی ندارد یا اعتماد به نفس کافی ندارد.

مردها نیز به شکل دیگری از این ژست استفاده می کنند و مچ یکی از دست ها را با دست دیگری گرفته و در زیر شکم قرار می دهند. این ژست معمولا وقتی مشاهده می شود که مردی بخواهد در جلوی جمع سخنرانی کند یا برای دریافت جایزه در برابر جمع به بالای سن برود. این کار حس امنیت به فرد می دهد. این حرکت یکی از حرکات مورد علاقه آدولف هیتلر رهبر نازی های آلمان بود.

حرکت دست هیتلر

افراد مشهور و پولدار احساس عدم امنیت شان را چگونه نشان می کنند؟

افرادی مانند سیاستمداران، هنرپیشه ها و کلا افراد مشهوری که به طور مستمر در معرض دید دیگران هستند، معمولا دوست ندارند که مخاطبان شان به احساس دلهره یا نگرانی آنها پی ببرند و ترجیح می دهند تا حالتی خونسرد و آرام داشته باشند ولی اضطراب و نگرانی آنها به شکل های خاصی از دست به سینه بودن مشخص می شود.

در این حالت نیز درست مانند تمام ژست های مربوط به حالت دست به سینه بودن، یکی از دست ها به صورت عرضی در جلوی بدن قرار می گیرد ولی به جای اینکه با استفاده از دست دیگر مانع ایجاد شود، معمولا به کمک کیف، دست بند، ساعت، دم آستین یا چیزی که نزدیک دست دیگر است این کار صورت می گیرد. در این حالت نیز مانعی ایجاد می شود و به فرد احساس امنیت می دهد.

افراد مشهور نیز مانند بقیه ما وقتی در جمع هستند استرس می گیرند

مردهایی که از دکمه سر آستین استفاده می کنند، اغلب به هنگام عبور از اتاق یا جایی که کاملا در معرض دید دیگران هستند، در حال درست کردن دکمه سر آستین خود دیده می شوند. شاهزاده چارلز از خاندان سلطتنی انگلستان نیز اغلب از این ژست استفاده می کند.

در این عکس ویل فرل را می بینید که در حال درست کردن دکمه سر آستین خودش است. به نظر شما احساس نگرانی می کند؟

حرکت دست ویل فرل

حتی برخی ها با بند ساعت خود بازی می کنند، محتوای کیف شان را بررسی می کنند، دست ها را به هم می مالند، با دکمه روی سرآستین بازی می کنند یا هر ژستی که باعث ایجاد مانع در جلوی بدن شود. یکی از موارد شایع در این زمینه را می توان در مورد افرادی دید که به هنگام ورود به یک جلسه تجاری مهم، یک پوشه یا کیف را در جلوی بدن خود دارند. جاهایی که پر از جمعیت است و افراد مثلا برای دریافت جایزه باید روی سن بروند در حالی که نگاه همه به سمت آنهاست، از بهترین جاهایی است که می توان این گونه ژست های تدافعی را مشاهده کرد.

موانع دست در زبان بدن

ایجاد مانع با استفاده از حرکات دست ها در خانم ها کمی نامحسوس تر است زیرا خانم ها می توانند از وسائلی مانند کیف دستی استفاده کنند و معمولا کیف را جلوی خودشان می گیرند. ملکه الیزابت نیز از گل یا کیف استفاده می کند.

حرکات دست ملکه الیزابت

یکی دیگر از راه های رایج برای ایجاد مانع گرفتن فنجان یا لیوان با دو دست است. با یک دست هم می شود مثلا فنجان چای یا قهوه را نگه داشت ولی نگه داشتن فنجان با دو دست به فردی که احساس عدم امنیت می کند اجازه می دهد تا تقریبا به صورت نامحسوس مانعی با دو دست در برابر خودش ایجاد کند. این نوع ژست ها را تقریبا همه استفاده می کنند و عده کمی از ما از این مسئله آگاه هستیم.

مانع با فنجان چای

طی یک مذاکره، پیشنهاد یک فرصت تنفس راهبرد خوبی است برای اینکه بسنجید طرف مقابل تا چه میزان پیشنهادتان را می پذیرد. بلافاصله پس از برداشتن فنجان چای، محلی که شخص فنجان را در آنجا قرار می دهد نشانه خوبی از این است که آیا توانسته اید او را متقاعد کنید یا نه و اینکه آیا پیشنهادتان را می پذیرد یا خیر. احتمالا کسی که حس عدم اطمینان و منفی به فضای جلسه داشته باشد فنجان چای را در رو به رویش قرار می دهد تا مانع ایجاد کند. احتمالا وقتی که آماده پذیرش پیشنهادتان باشد ممکن است فنجان را در طرف راست یا چپ بدنش بگذارد و نشان دهد که نگرش مثبتی به فضای جلسه دارد.

وقتی روی صندلی می نشینید، اگر آرنج هایتان را روی دسته صندلی قرار دهید به نوعی نشان دهنده موضع قدرت شماست. افرادی که که معمولا دست های خود را در کنار دسته های صندلی رها می کنند به نوعی نشانه مستاصل بودن است.

قدرت لمس افراد

لمس کردن یک نفر با دست چپ تان به هنگام دست دادن با دست راست می تواند نتیجه خیلی خوبی داشته باشد. محققین دانشگاه مینستوتا آزمایشی به نام «آزمایش باجه تلفن» انجام دادند. آنها در یک باجه تلفن یک سکه قرار دادند و سپس پشت درخت قائم شدند و منتظر بودند تا کسی رد شود و متوجه این سکه شود. پس از اینکه این اتفاق می افتاد، یکی از محققین به سمت شخص می رفت و می گفت: «ببخشید شما سکه منو که توی این باجه بود ندیدین؟ باید یه تماس ضروری بگیرم و به این سکه نیاز دارم». فقط ۲۳ درصد افراد پذیرفتند که سکه را پیدا کردند و آن را پس دادند.

در قسمت دوم این تحقیق، این سکه مجدد در باجه تلفن گذاشته شد ولی محققین پس از نزدیک شدن به فردی که سکه را پیدا کرده بود خیلی آرام و به مدت کمتر از سه ثانیه آرنج فرد را به هنگام دست دادن می گرفتند و از او می پرسیدند که آیا سکه را پیدا کرده یا نه. این بار، ۶۸ درصد پذیرفتند که سکه را دیدند و با حالت شرمندگی جملاتی مانند این می گفتند: «داشتم این اطراف رو می گشتم تا ببینم صاحب این سکه رو می تونم پیدا کنم یا نه».

سه دلیل مهم

این روش به سه دلیل جواب می دهد: یک اینکه، آرنج یک فضای عمومی محسوب می شود و جزء فضاهای خصوصی بدن نیست. دو اینکه، لمس کردن یک غریبه در خیلی از کشورها قابل قبول تصور نمی شود بنابراین این کار تاثیرگذاری ایجاد می کند و سه اینکه، لمس آرام آرنج در حد سه ثانیه یک پیوند لحظه ای بین دو فرد ایجاد می کند. این نوع آزمایش برای یک برنامه تلویزیونی تکرار شد و این بار دلار و یورو در کافی شاپ های کشورهای مختلف جا گذاشته شد.

نرخ بازگشت پول در کشورهای مختلفی که این آزمایش تکرار شد فرق داشت که علت آن تفاوت های فرهنگی بود. میزان بازگشت پول در آلمان ۸۰ درصد، در انگلستان ۷۰ درصد، در فرانسه ۵۰ درصد و در ایتالیا ۲۰ درصد بود. این نتایج نشان می دهند که لمس کردن آرنج در جاهایی مانند آلمان و انگلستان که افراد خیلی یکدیگر را لمس نمی کنند و لمس کردن یک هنجار فرهنگی به حساب نمی آید بیشتر جواب می دهد.

به طور کلی، تحقیقات نشان داده که خانم ها به هنگام سلام و احوالپرسی با یک خانم دیگر، ۴ برابر بیشتر از آقایان طرف مقابل را لمس می کنند. در بسیاری از کشورها، لمس کردن فضای پایین یا بالای آرنج یک غریبه نتایج مثبتی به همراه نداشته و حتی در برخی موارد واکنش های منفی هم مشاهده شده است. همچنین لمس کردن به مدت بیش از سه ثانیه واکنش منفی دربردارد.

لمس کردن دست

در یکی از تحقیقات انجام شده، قرار شد کتابدارها به هنگام تحویل کتاب به افراد به آرامی دست فرد قرض گیرنده کتاب را لمس کنند. در بیرون کتابخانه، از افراد نظرسنجی شد و در مورد حس شان از خدمات کتابخانه سوالاتی از آنها پرسیده شد. افرادی که دست شان توسط کتابدار لمس شده بود به تمام سوالات امتیاز بالاتر دارند و اکثرشان اسم کتابدار را به یاد می آوردند. مطالعات انجام شده در سوپرمارکت ها نیز نشان داده مشتریانی که دست شان توسط فروشنده به هنگام تحویل بقیه پول لمس می شود واکنش مثبت مشابهی مانند قرض گیرندگان کتاب نشان می دهند.

دفعه بعد که فرد جدیدی را دیدید، به هنگام دست دادن، به مدت خیلی کوتاه و بسیار آرام آرنجش را لمس کنید و به نشانه تایید اینکه اسمش را درست متوجه شدید اسم وی را تکرار کنید و واکنش او را مشاهده کنید. نه تنها این امر باعث می شود که فرد احساس مهم بودن بکند، بلکه می توانید با تکرار اسم او نامش را به خاطر بسپارید.

لمس دست و آرنج اگر با احتیاط انجام شود، سبب جلب توجه شده، تاثیرتان بر دیگران را افزایش می دهد، بیشتر در ذهن افراد می مانید و تاثیر مثبتی بر همه ایجاد می کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست